It is really hard for a student to finish his/her studies especially when it comes to their major subjects.
Sleepless nights, 2-3 cups of coffee and pica-pica just to let their eyes open until dawn, etc etc,.

Ang mahirap kasi sa ating mga estudyante, pag dinalaw na tayo ng antok, malugod natin siyang tinatanggap imbes na ipagtabuyan natin ito. imbes na tamarin tayong maging tamad, sumusipag tayong maging tamad..

Hindi o rin naman masisisi ang mga estidyante eh, lalo na kung sabay sabay nang nabibgay ng requirements ang mga gahaman nilang instructors na kung makapagbigay eh parang wala ng bukas at ginagawang major subjects ang mga dapat naman eh minor lang.. Mabuti naman sana kung may magagawang mabuti at makakatulong ang mga ito para sa chosen endeavor nila. at mas magamnda sana kung ineexplain nila kung papaano ito makatutulong sa kanila, pero unfortunately, hindi.. Kuing magtatanong naman kahaba haba ng sinabi pero nasagot ba yong tanong? hindi..

Pati mga kaklase, imbes na magtulungan na sana para makapasa at sabay sabay makapaggraduate eh sila pa itong nanghihila pababa.. ang gusto laging nassa itaas at wala ng ibang tataas pa.. dito ako! ako lang dito! eh di fine! paki ko sa lugar mo may sarili naman akong lugar dito.. mas maganda pa.. pag ikaw nahulog jan, walang sasalo sayo..

kanya kanyang diskarte lang yan sa buhay.. may kanya kanya tayong mga karanasan na lumilinang o sumisira sa pagkatao natin.. nasa sa atin na yon kung papaano natin ito tatanggapin at kahaharapin..
kung iisipin nating makasisira amg mga ito, definitelt masisira talaga ang buhay mo, pero kung tatanggapin mo ng maluwag at sasabihing may matututunan na naman ako, aba eh di maganda yan!..

" In every situation thay you are into; look into the brighter side."